Sevdiklerin Gönlünü Hoş, Kalbini Boş Tutmamak Gerek!

(1/1)

MuratbanK: Sevdiklerin Gönlünü Hoş, Kalbini Boş Tutmamak Gerek! Yok abi yeterince iyi bir adam değilim ben! Ne bu hayatta doğru düzgün bir yere tutunabiliyorum, ne de sevdiklerime karşı yeterince iyi davranıp onların yeterince mutlu edebiliyorum. Kendim yanlışım baştan sonra, ne yapsam uymuyor ki hayata, ters mi doğduk nedir? İnsan en sevdiğini bile sürekli kırıp, mutsuz ederse, onu mutlu edemezse ne halt etmeye gelmiştir ki bu dünyaya. Uyduramıyorum kendimi kimseye, belki de ben diye bir şey yok, komple taklitten ibaretimdir! Bu yüzden mi imreniyorum kendi orijinalliklerini yaşayan insanlara? Yoksa onlar da mı birilerini, bir şeyleri taklit ediyorlar sizce? Ne kadar çok seversem seveyim olmuyor, boktan taraflarım ezip geçiyor beni. Bu yüzden mi bu kadar çok yalnızım? Niye benim çevremde doğru düzgün arkadaşlarım yok? Bu kadar mı öldü arkadaşlık yoksa sorun bende mi? Dostlarım var evet ama hepsi uzakta ve böylece ben yine yeni yeniden yalnızım. Kalp kırmadan rahat edemiyorum ne kadar iyi niyetli olursam olayım, kalp kıra kıra ilerliyoruz şu hayatta! E iyi de hayat kalp kıranları affediyor mu ki bakalım?? Öğrenmek mümkün, size de anlatabilirim belki bir gün bu baharında olan hayatın sonuna doğru yaklaşırken. Umarım tek söyleyeceğim size "Boş geldim, boş gittim ne bok yemeye bu dünyada yer işgal ettim?" gibi bir cümleyle söz etmem hayatımdan... Bu yaşa geldik bir doğru düzgün dikiş tutturamadık şu hayatta!!! Ulan?!? Yoksa problem bizde değil mi ki? Ben hep doğru bildiğim yolda yürüdüm de işine gelmeyenler mi hoşlanmadılar bundan. E, malum doğrucu Davut ları pek sevmiyorlar bu ülkede çünkü... Hep ben mi kullandırdım kendimi de kullanıp işi biten bıraktı çekti gitti, yoksa ben mi hiç bir türlü gösteremediğim içimdeki o iyiliği? Sözler kurşun olup saplanıyor bazen insanın beynine ve dahi yüreğine. İnsanlar niye hiç dikkat etmiyorlar karşısındakine söylediğine? Bir kalp kırmak en kolay iş de bir tanesini de kazanmayı bir deneyin bakalım, o zaman anlarsının o elleri kadar küçük olmayan yürekleri... En çok da en sevdiğinin sözleri yaralar yürekleri, sorun söyleyende değil zaten, dinleyenin ona verdiği değerde! Yoksa anama sövmüş, sövmek işten sayılsa bu dünyada işsiz kalmazdı be! Kabalıktan başka bir şey değil başkalarının yaptıkları ama iş sevdiğine gelince işte orda yaralanıyor yürek, sevgiden olsa gerek, verilen değerden! Ama değer vermeden de ne işe yarıyor ki bu yürek? Sevmeden sevilmeden ne işe yarıyor ki yaşayıp gitmek? Hayatta kalma içgüdüsünden daha fazla bir şeyler değil mi "İnsan?" olmak? Bizi "Akıllı hayvan" olmaktan çıkaran şey bu olsa gerek değil mi? Düşünmek, düşünülmek dahi sevmek ve sevilmek, kendimizin kudreti yettiğince yaratmak -ki düşünmekten ileri geliyor olsa gerek- değil midir yaşamak? Yaşam dediğimiz bu olsa gerek? Yoksa nerden gelirdi bu yüreklere affetmek, sevilenin sevgisinden ötürü! Yinede yaranamadık bir türlü kimseye, ne yapsak kabahat olur, yapmasak daha büyük! Yaptığımız büyük kabahat, unutup yapmadığımız DAHA BÜYÜK! Ne yaptığından nede yapmadığından pişman olmak gerek ama bizi insan yapan vicdan bırakmaz ki yakamızı, sevgiden midir saflıktan mıdır yufka yüreklilikten midir bilinmez de, "İnsan" dediğinin de yaranılması zor olanı makbul olsa gerek... Yapmayın, etmeyin, hayatı böylesine zorlaştırmayın, anlaşmak dediğinin de bu kadar ZOR olmaması gerek be dostlarım...Sevdiklerin gönlünü hoş, kalbini boş tutmamak gerek... Aşkı kalplerden eksik etmemek gerek ki kalbimiz kan pompalamaktan daha önemli işler de yapsın, insan olan aşksın bu hayatı ne yapsın???

MileF: iyi yazmışsın tatlım hoş güzel de sevdiğimizin gönlünü hoş tutmak kalbini boş tutmamak gerekir ama aaa midesini de dolu tutmak da fayda var dimi :)

MuratbanK: (C)Alıntı:MileF Bir Ara Demisti Ki: midesini de dolu tutmak da fayda var dimi :) Erkeğin kalbine giden yol midesinden geçer mantığını güdersek evet peeh

Navigasyon

 Mesajlar